جملات هیچ کجای دنیا جای بغل کردن را نمیگیرند...
در زندگی وقتهایی هست که باید یک کسی را دوست داشته باشی ...
یک عالمه دوستش داشته باشی یعنی ...
یک جوری که خاص خودش باشد هم فقط ...که قبل از او کسی را نبوده باشد و بعدش هم نشود برای کسی آن حس ...
دوست داشتنی که تنها و تنها و تنها و هزار تنهای دیگر قد ِ قواره ی " او " باشد و بس ...
" او " ی خاص ِ خودت .. " او " با همه ی زیاد و کمش .. " او " , بی تشدید , بی کشیدگی , بی ضمه .. " او " ی تنهای تنهای تنها ...
+
آدم بهتر است برای آرام کردن دیگران،دست هایش را بگذارد دو طرف صورت طرفش،خیره شود به چشم هایش،بعد محکم بغلش کند...
اصلا هم نگوید بیا فراموش کنیم...اصلا هم نگوید خدا بزرگ است...اصلا هم نگوید خیلی چیزهای دیگر که شما بهتر از من میدانید...
اصلا یک وقت هایی نباید هیچ چیز گفت...
یک وقت هایی فقط باید بغل کرد...
جملات هیچ کجای دنیا جای بغل کردن را نمیگیرند
( و "او"ی من این را خوب میداند..."او"ی من با همه ی مردهای این سرزمین فرق دارد...)
+ پیوست به آدمی که دلم ناراحتیش را نخواسته هیچ وقت...حتی در اوج ناراحتی هایم... :)
عاشقانه دوست دارم... :)